Impressies

18 Januari 2015: De Meanderende Swalm.

Afgelopen zondag 18 januari was de eerste keer dat er in 2015 een ochtend was ingepland voor buitenopnames.
Het zag er naar uit dat er hoog water zou komen. Een mooie gelegenheid om de meanderende Swalm bij Wieler op de plaat vast te leggen.
Helaas was er weinig hoog water. Ook maar weinig deelnemers, maar toch zijn er, met ijskoude vingers, enkele leuke foto's gemaakt.
Door Lien, Jan en Frans, waarna neus en vingers bij een lekkere kop koffie in de Boei te Asselt werden opgewarmd.
Frans van Avesaath.

 

16 November 2014: Op paddestoelen jacht.

16 November 2014 had de fotoclub Herten 's morgens vroeg een buitenopname gepland. Samenkomst zou om 7.00 's morgens zijn bij het bezoekerscentrum Meinweg.
Zoals normaal in Nederland speelde het weer die morgen niet mee, Het regende weer. Toch begaven zich een aantal fotografen op weg naar de plaats van samenkomst.
En ja er waren 2 die hards die trouw wachten tot 7.10u of er nog meer die hards kwamen. Om 7.10u keken deze twee fotografen elkaar aan en zeiden: wat gaan we nu doen?
De ene fotograaf zei tegen de ander daar waar ik naar toe wilde zal het nu zeker nat zijn. Maar ik weet een andere plaats waar we het ook zouden kunnen proberen.
Maar dan moeten we een stukje rijden en hopen dat het daar wat droger is.

En daar gingen de twee fotografen in file achter elkaar naar Maria-Hoop een zeer toepasselijke naam. Op de parkeerplaats aangekomen in het bos, leek Maria onze hoop te hebben vervuld.
Het pad het bos in was droog. Alleen jammer dat het nog regende. Met paraplu's gingen ze toch op pad. Op een gegeven moment zagen ze dat ze waarschijnlijk ook hier niet veel geluk zouden hebben.
De regen en de vorst van de voorgaande dagen hadden de paddestoelen toch al flink beschadigd. Hoe verder dat ze het pad vervolgde hoe erger het werd.
Op een kruising van diverse paden keken deze 2 die hards elkaar eens aan en zeiden: gaan we nog verder. Ja hoor we gaan verder want we zijn toch al nat. Het pad werd steeds slechter.
Ze moesten van de ene kant naar de andere kant springen om de plassen te ontwijken en kwamen ineens bij een stuk bos wat droger leek te zijn en ook meer beschutting bood.

Ja hoor daar waren ze nog, netjes wel nat en geheel intact: de paddestoelen. En ja ja daar werd zenuwachtig heen en weer gesprongen. Statieven uitgehaald en opgesteld.
Fototoestellen en lenzen uitgehaald en bedrijfs klaargemaakt. Paraplu's opgesteld. De eerste foto's werden gemaakt.
Tot een van de fotografen zei: ik krijg hier wat in beeld, maar krijg het niet goed scherp gesteld en kan ook niet zien wat het is help. De andere fotograaf zei laat mij eens kijken?
Helaas ik kan het ook niet zien, hier moeten we een andere lens voor hebben. O zei de andere fotograaf ik heb nog een andere lens misschien kunnen we het hiermee proberen.

Er was weer werk aan de winkel, statieven verplaatsen, andere lens erop, plastic zak op de grond, fotograaf op de knieen en ja hoor oooo ik zie het, ik word helemaal gek.
Daar is hij, een kabouter met bijl bij een omgehakte paddestoel. De kabouter had in de gaten dat hij werd gefotografeerd. Hij ging in pose staan, hij had vaker met dit bijltje gehakt.
Het weer, de regen alles was vergeten, beide fotografen gingen helemaal tevreden naar huis. Wetende dat dit waarschijnlijk de laatste keer was dit jaar dat ze op kabouterjacht konden gaan.
Twee tevreden die hards, veel regen, 1 kabouter met bijl en een omgehakte paddestoel.

Geschreven door Sef Driessen. 

 

 

 

Pagina's